Gdynia, Śródmieście, Świętojańska

Na sprzedaż lokal w idealnej lokalizacji. „Salon Gdyni”, ulica Świętojańska.

Parter o powierzchni 171 m2: Bank BNP Paribas
Podziemie o powierzchni 175,8 m2: Dawny lokal gastronomiczno-rozrywkowy „Liliput”

Poprzednia cena wynajmu wynosiła początkowo 25.000 zł, a obecnie po rezygnacji Banku z podziemia jest to cena 17.000 zł miesięcznie z VAT.

Kilka opisów historycznych lokalu. Można napisać historię tego miejsca na nowo lub podążać starymi śladami i przywrócić kultowość tego miejsca.

LILIPUT

Dwupoziomowa, kameralna kawiarnia otwarta w 1957 roku. Na początku lat 70. było to jedno z ważniejszych miejsc na jazzowej mapie Trójmiasta. Do końca 1970 roku słynęła z dobrej kawy, sympatycznej atmosfery i pianisty umilającego gościom pobyt. Na kolejne kilka miesięcy lokal kompletnie zmienił klientelę, ponieważ organizowano tam, nowatorskie jak na owe czasy, imprezy pn. Discorama 111, podczas których, na przemian, grali: zespół Rama 111 i DJ-e. W tym czasie poza imprezami tanecznymi, w czwartki odbywały się jam-sessions, w których gościli m.in. Tomasz Stańko, Zbigniew Namysłowski, Janusz Muniak, Stanisław Cieślak oraz praktycznie wszyscy muzycy jazzowi Trójmiasta. Gdy Rama 111 wyjechała na kolejny kontrakt, w kawiarni działała jedynie dyskoteka. Z kolei, gdy wygasło zainteresowanie tą formą rozrywki, lokal opanowała złota młodzież i półświatek. W 1992 roku, po kapitalnym remoncie, rezydował tam autorski kabaret Pociąg do Europy (Hanna Bitner-Szymańska i Teresa Łubowa), później uruchomiono tam restaurację Gaucho. W 2004 roku kawiarnię przekształcono w lokal usługowy.

CAFE LILIPUT

Ten kultowy lokal gastronomiczny zwany potocznie KAPCIEM przez wiele lat przyciągał jak magnes mieszkańców Gdyni .
Kawiarnię „Liliput”położoną przy ul. Świętojańskiej 75 otworzyły Gdyńskie Zakłady Gastronomiczne (GZG) jesienią 1957 roku.
Usługi gastronomiczne i kulturalne prowadzone były na 2 poziomach.
SALA w podziemiach.
———————————–
Do części podziemnej prowadziły schody skręcające w lewo i wychodzące na piękną antresolą na której rozmieszczono po lewej I prawej stronie małe stoliki.
Poniżej antresoli rozpościerał się niewielki parkiet na bokach którego ustawiono stoliki przylegające do ściany antresoli.
W lewym rogu sali – po przekątnej od schodów
umieszczony był podest dla muzyków.
SALA górna -główna.
———————————-
Do sali górnej wchodziło się bezpośrednio z poziomu ulicy Świętojańskiej poprzez ciekawe solidne drzwi zamontowane po lewej stronie w szklanej ścianie z lukswery i panoramicznych oknach.
Wchodząc do wnętrza na wprost -po środku sali rzucał się w oczy charakterystyczny filar zwany GRZYBKIEM ( na zdjęciu)pięknie wkomponowany w wystrój sali.
Tuż za drzwiami wejściowymi w lewo znajdowała się szatnia i schody prowadzące do dolnej sali .Na wprost był bufet z przeszklonymi- schłodzonymi witrynami w których umieszczenie były wspaniałe wypieki.
Po prawej stronie bliżej okna był umieszczony fortepian na którym począwszy od godziny 16 zasiadał pianista grający klimatyczny repertuar.
LILIPUT przez lata 60 – 90 był doskonałym przykładem gdzie obiekt gastronomiczny promował świat sztuki i muzyki kameralnej, jazzowej i rozrywkowej .
To tu występowały ze stałym cyklicznym rertuarem muzycy :
– Jerzy Kosela z zespołem PERPETUUM
MOBILE
– Wiesław Wodyk z zespołem POMORZANIE
– Stanisław Danielewicz z zespołami
Słodycz Soli i Truskawkowa Słodycz Soli.
– Jan Rejnowicz z zespołem RAMA 111
oraz
– Jana Kras – DJ
– Marcin Jacobson – DJ
a także w ramach częstych wieczorów i nocy spotkania muzyków grających w sesjach- Jam Sessiom najlepsze polskie zespoły jazzowe i rokowe ,a także Czesi z zespołu Blue Efekt z ich liderem Radimem Hladík.

UCHWAŁA NR XIII/247/11
RADY MIASTA GDYNI
z dnia 26 października 2011 r.
w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic Kamienna Góra
i Śródmieście w Gdyni, rejon ulic J. Słowackiego, I. Krasickiego i al. Marszałka Piłsudskiego

e) dla obiektów grupy B obowiązuje ochrona historycznej formy i wyrazu architektonicznego budynku tj.
sposobu ukształtowania bryły, rodzaju i kształtu dachu, zasad kompozycji elewacji, rozmieszczenia,
proporcji i kształtu stolarki; w uzasadnionych przypadkach ochronie podlegają także elementy wykończenia
zewnętrznego obiektu, w tym użyte materiały i technologie mające wpływ na jego wygląd i wyraz
architektoniczny;
f) w przypadku prac budowlanych podejmowanych przy budynkach grupy A oraz grupy B, przekształconych
w sposób naruszający ich wartościową formę historyczną, należy przywrócić formę historyczną w zakresie
podejmowanych działań;
g) ogrodzenia i elementy małej architektury w otoczeniu obiektu objętego ochroną konserwatorską powinny
nawiązywać stylowo i materiałowo do obiektów historycznych;
h) prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych oraz badań konserwatorskich
i architektonicznych, a także podejmowanie innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia
substancji lub zmiany wyglądu obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga uzyskania pozwolenia
właściwego konserwatora zabytków, a w przypadku pozostałych obiektów objętych ochroną
konserwatorską, wymaga uzgodnienia z właściwym konserwatorem zabytków.